Simli kvartet üçün Konsert
David məni görən kimi əlini uzadıb yumuşaq yerimi qaşıdı. Əlinin üstünə bir şapalaq ilişdirsəm də ikimizi də gülmək tutdu. Geyimim onu heyrətləndirmişdi. Dünən gecə yarısına qədər
Narahatlıq
Həmişəki kimi şəhərin bütün ağaclarından doğma olan palmanın altında dayanıb. Yaxınlaşıram və yanaşı addımlayırıq. Qanımın qara olduğu nəzərdən qaçmır. Əlimi ovcuna alıb sıxır:
Şablon
O mənim adaşım idi. Əvvəlcə rəfiqələrimə gülməli görünsə də onu mənim adımla çağırmağa tez öyrəşdilər. Gülü hər gecə zəng vururdu:
-Koppuş necədi? Ona qəşəng bulkalar almışam. Sabah işdən çıxanda görüşək, verim.
Koppuş da istidən xumarlana-xumarlana söhbətimizə qulaq kəsilirdi.
Dilçək
Mənim dilçəyim yoxdu. Necə olubsa dilçəyimin olmadığı anamın da nəzərindən qaçıb. Elə bilirəm bunu anadan olan kimi bilsəydi məni doğum evində qoyub çıxardı, ya da gecənin birində boğub öldürərdi.
